وصیت امیرمومنان حضرت علی (ع) به امام حسین علیه السلام   

 بسم الله الرحمن الرحیم

پسرم! تو را سفارش می کنم به تقوای الهی در توانگری و درویشی ، حق  گوئی در خشنودی و خشم ، میانه روی در رفاه و تنگدستی ، دادگری با دوست و دشمن ، کار در نشاط و کسالت ، رضایت از پروردگار در سختی و گشایش ... پسرم! شری که پایانش بهشت باشد شر نیست و خیری که آخرش جهنم باشد خیر نیست، هر نعمتی جز بهشت  ، کوچک و  هر بلائی غیر از آتش دوزخ سلامت است ....

پسرم! هر که عیب خویش بیند، عیب دیگران نجوید....  هر که به تقدیر الهی تن دهد بر آنچه از دستش رود غمگین نشود، هر که شمشیر ستم بر کشد به همان کشته می شود و هر که برای برادرش چاهی بکند ، در آن فرو افتد ... هر که پردهء دیگران بدرد ، عیب خانواده اش آشکار شود... و هر که خطای خود فراموش کند ، خطای دیگران را بزرگ شمارد .... هر که به مردم بزرگی فروشد زبون شود.....  هر که بسیار سخن گوید اشتباهش بسیار باشد و هر که اشتباهش زیاد شد ، شرمش کم می شود و هر که شرمش اندک شد تقوایش کم می شود و دلش می میرد و به دوزخ می رود....

پسرم! کسی که عیبهای مردم را ببیند و خود مرتکب  آنها شود احمق است هر که از هواهای نفسانی صرف نظر کند آزاد است و هر که حسد را از خود دور سازد   محبت مردم را جلب کند....

پسر عزیزم! عزت مؤمن به بی نیازی از مردم است، قناعت ،مالی تمام نشدنی است و هر که بسیار به یاد مرگ باشد از دنیا به اندک خشنود می شود .

پسرم! ادب بهترین میراث است ، خوش خوئی بهترین انیس ، قطع رحم برکت را از بین می برد...

پسرم! صبر بر مصیات از گنجهای ایمان است

فرزندم ! چه بسا که یک نگاه حسرتی به بار آورد و یک کلمه نعمتی را بر باد دهد .

پسرم! هیچ گنهکاری را از رحمت حق مایوس نکن ،زیرا بسیارند گنهکارانی که پس از سالها گناه کردن عاقبت به خیر شدند و عبادت کنندگانی که پس از سالها عبادت به فساد روی آوردند ، به خدا پناه می بریم از آتش .

پسرکم! چه بسیار نافرمانها که نجات یافتند و چه بسیار مطیعان که هلاک شدند... وای بر ستمکاران از داوریِ خدائی که حاکم بر حکمرانان و آگاه به رازهای پنهان است!

پسرم! ستم بر بندگان خدا به توشه ای برای قیامت است وای بر آنان که به محرومیت و بی یاوری و نافرمانی از خدا مبتلا شده است ، آنچه برای دیگران نمی پسندد بر خود می پسندد و کاری را که خود انجام می دهد بر دیگران عیب می گیرد....پسرم بدان هرکس نرم گفتار باشد مردم دوستش دارند خداوند تو را توفیق هدایت عطا فرماید و به قدرتش تو را از اهل طاعت قرار دهد که او منبع جود و کرامت است... ( تحف العقول عن آل الرسول ، ص ٨٨-٩١ ) .